آتشگاه

آتشگاه

نام دیگرش مهربین، قدمتش به پیش ازدوران مادها یعنی به دوران ایلام باستان باز میگردد. آتشگاهیا آتشکده اصفهان، قدیمی‌ترین اثر باقی‌مانده از روزگاران کهن در این شهر است وبربلندی تپه‌ای ماسه‌ای مربوط به دوره کراسه قرارگرفته است. این تپه خشتی عجیب در غرباصفهان و هشت کیلومتری آن، این روزها به یک جاذبه گردشگری تبدیل شده است.





لایه لایه‌های خشتی این بنا که میانشاندیواری از نی نازک قرار گرفته طی قرون اعصار و با وجود گذار جنگ‌ها و مصیبت‌ها حفظشده است.اصل بنا، هشت گوشه است و ستون‌هایی محکم آنرا احاطه کرده‌اند. راه پله‌ای،عبور و مرور به بلندای بنا را آسانتر می‌کرده که هنوز اثراتی از آن برجا ماندهاست. هرگوشه اتاق یک پنجره به فضای بیرون دارد و در مرکز این پنجره‌ها آتشی مقدسکه موبدان از آن مراقبت می‌کردند. آتشدان به نحوی آتش را به نمایش می‌گذاشت که ازتمامی پنجره‌ها و بخش‌ها قابل دیدن باشد. زیر اتاق اصلی که آتشدان را در دل خودجای داده، اتاق‌های زیادی تازیر تپه ادامه داشته‌اند که گذر سالها آن را خراب کردهاست. آتشگاه اصفهان، زمانی معبد ایلامی‌ها و زمانی نیز مکان مقدس مهرپرستان بوده وبعدها در قرن پنجم هجری حتی مدتی پناهگاه اسماعیلیان اصفهان شده است. اسناد موجودگواه وجود شهرکی -احتمالا به نام ماربین-در حوالی همین آتشگاه بوده‌ که دوره‌ایآباد و برقرار بوده است. ظاهر قلعه گونی که از پایین نمایان است، شبیه به آتشگاهچاهک قم است. آتشکده تاریخی اصفهان، در دو کیلومتری منارجنبان سالانه هزارانگردشگر را از ایران و سراسر جهان جذب می‌کند. متاسفانه گنجیاب‌هایی که با وسوسهیافتن ثروت به دل این آتشگاه زده‌اند، چهره آن را خراب کرده‌اند. با اینهمه، اینآتشگاه که در دوره پهلوی نیز مورد مرمت جدی قرار گرفته بود، در سال ۱۳۳۰و با شماره ۳۸۰در فهرستآثارملی ایران به ثبت رسیده است.


محصولات مشابه